Dag 1
Na ons eerste Frans ontbijt – in de F1 in Pontarlier – vervoegen we de rest van de groep in Châtel vanwaar we naar het startpunt van onze eerste dagwandeling rijden: Très les Pierres.
We kunnen de raketten nog niet onmiddellijk aantrekken want de sneeuwgrens ligt dit jaar hoger dan de voorbije jaren door de zachte temperaturen. Maar dat beïnvloedt de moraal niet. Na een stevige klim waarin we laag na laag afpellen om met een thermisch laagje aan verder te stappen, bereiken we Coicon waar voldoende sneeuw ligt om de raketten aan te binden en het lawinemateriaal (ARVA en sonde) uit te testen. Het duurt even voor we de werking van het toestel (in bogen werken) beethebben, maar even later duikelen we Henks fleece al op uit de sneeuw! Aangekomen op de Crête de Coicon hebben we een schitterend uitzicht op maagdelijke sneeuw en een staalblauwe hemel: zalig! Na het "rustige instapdagske" met toch alvast 1000 hoogtemeters, worden we vergast op een lekkere tartiflette door Nadine, eigenares van onze gîte Champsfleury. Het smaakt!

Dag 2
We slikken even als Nadine ons vertelt dat het gisteren 30°C in de zon in de vallei was: dit is zomerweer! Later op de dag zullen we dit ook op hoogte vaststellen (23°C!). Vandaag vertrekken we vanaf de gîte ( Richebourg). We stappen richting de chalet de Chevenne  en nemen de GR5 om Hugo plezier te doen ;-). De ondergrond varieert van ijzige stukken tot aarde en tenslotte sneeuw. Elke ondergrond vereist een andere staptechniek; we grappen over de variatie in het parcours. Aan de Châlet de Cheneau genieten we van een lekker zonnetje en onze picknick. Met nieuwe energie achter de kiezen vervolgen we onze klim richting Pointe de la Bosse. Op weg naar de Col d'Ubine wordt het technischer met de sneeuwraketten: we moeten een aantal steile traversées doen. De paden zijn niet makkelijk te vinden, een aantal onder ons schuiven serieuze meters naar beneden en Guido test zijn sneeuwraketten op extremere omstandigheden waar deze laatsten niet tegen bestand lijken! De reserveraketten komen van pas! De ervaren sneeuwraketwandelaars onder ons sporen waardoor de traversées voor de rest iets makkelijker worden. Na een mooie afdaling komen we aan de Refuge d'Ubine waar we onze thermossen dankbaar bijvullen: de steile klim en het warme weer hebben ons uitgedorst!  Over de Col de la Plagne keren we na 20 km en 1300 hoogtemeters  - nog géén koninginnetocht maar toch al een knappe tocht - voldaan terug naar Richebourg en schuiven we aan voor een lekkere maaltijd en dito lokale pousse café (Genepy) door Benny op tafel gezet: mmmmhm!

Dag 3
Vandaag wisselt sneeuw af met ontluikende krokussen en met koperkleurige herfstbladeren; een vreemde mix die echter zorgt voor schitterende landschappen! All four seasons zijn tijdens deze tocht present! We vertrekken vanaf de Col du Corbier richting Col de Plan Champ waar we ons in twee groepjes opsplitsen: enkelen maken nog even de klim naar Mont Ouzon (1880) waar een schitterend uitzicht op de omringende valleien en bergtoppen ons wacht! De rest daalt alvast af naar de Col de Nicodex en kan iets langer genieten van een overheerlijk zonnetje. De namiddag brengt een landschap van couloirs die beneden uitgeven op een stuwmeer. Een boompje behoedt Bert ervoor om verder te schuiven en iets sneller dan  gewenst aan het meertje te belanden;-). De touwen komen van pas! Het pad voert verder over een tapijt van knisperende herfstbladeren waarop het zonlicht speelt tot een open ruimte vanwaar we uitkijken op de toppers uit de regio: Mont Blanc en Dents du Midi en iets verder het Lac Leman. Prachtig! We vertrekken voor een laatste, steile klim en dalen vervolgens af via La Reblais naar de Col du Corbier. We trakteren ons op het terras van de gîte op een welverdiend en lekker aperitiefje! Aan tafel verwisselt Lobke via een originele techniek de plaatsen en leren we nieuwe tafelburen kennen ;-). Kristof geniet met volle teugen van een eerste kaasfondue-ervaring!

Dag 4
Vandaag gaan we voor een – zoals Henk het 's morgens aankondigt  - 'pittig tochtje'. Na een tweede lawineoefening waar we al sneller met het toestel kunnen werken, stijgen we zigzag tussen de denneboompjes richting Mont de Grange. Het is een serieuze klim en het aaneensluitende stijgen maakt het zwaarder – ik maak het vaste voornemen om tegen een volgende tocht mijn conditie beter te hebben opgebouwd! De klim brengt ons echter naar mooie oorden: 's middags picknicken we met zicht op een maagdelijk sneeuwlandschap dat boven afgetand is door de crête Col de la Corne waar de zon voorzichtig komt overpiepen. Met nieuwe energie achter de kiezen vertrekken we richting de graat. We houden afstand van elkaar want het terrein is iets lawinegevoeliger. Boven aangekomen besluiten we en cordée over de graat te gaan, de wanden zijn erg steil en de graat is relatief smal. Bij de afdaling blijkt het nut ervan; een paar schuivers door het  gladde gras worden goed tegengehouden. De zon verwelkomt ons langs deze kant in alle intensiteit, zalig! Een lange afdaling voert ons terug naar de parking vanwaar we na 14 km en 1330 hoogtemeters naar onze gîte terugrijden en genieten van een laatste lekkere avondmaaltijd bij Nadine. Deze tocht was een mooie afsluiter van vier sportieve en gezellige dagen!

De volgende ochtend  vertrekken we in groepjes terug naar België; een toevallige ontmoeting van de drie auto's in Capellen in Luxemburg zorgt voor de nodige hilariteit: wat een timing!

Bedankt Henk en Benny voor de professionele begeleiding en aan iedereen voor deze toffe trip!